Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2007

Κόπι-πέιστ!

1) Στον "έξω κόσμο" εκτός μπλογκς και δη σε περιβάλλοντα με πολλούς αγνώστους, είμαι τρομερά ντροπαλή και συνεσταλμένη, πράγμα που οφείλεται κυρίως στην κυμαινόμενη αυτοπεποίθησή μου. Μην κρίνετε από τις μπλογκοσυνάξεις, εκεί σας "ξέρω" ήδη... Το περίεργο είναι βέβαια πως στο μάθημα του public speaking, δεν είχα ποτέ τον περίφημο "φόβο του κοινού"... αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία!



2) Η σχέση μου με το φαγητό είναι σχέση πάθους, ενίοτε
και ψυχαναγκαστική. Μπορεί να μην πεινάω και να μασουλίζω από βαρεμάρα, εξ ου και τα επιπλέον κιλάκια μου.


3) Έχω σχέσεις εξάρτησης με τα βιβλία και το μπλόγκιν. Για την ακρίβεια τα βιβλία αποτελούσαν το όπιό μου από τότε που έμαθα να διβάζω "μόνη μου" μέχρι σήμερα, μιλάμε για άγριο κόλλημα! Μπορεί να έχω μόνο 5 ευρώ στο πορτοφόλι μου και να τα κρατάω μέρες, αλλά άμα δω βιβλίο...τα αποχωρίζομαι χωρίς δεύτερη σκέψη.


4) Όταν ήμουν 8 ετών, "έχασα" τον ένα γονιό μου.


5) Έχω εξασκηθεί πολύ και εξακολουθώ να ασκούμαι στο να μην μένω στα "κάτω μου" για παραπάνω από 24 ώρες. Μετά την κατάθλιψη του εναπομείναντος γονιού μου, συνειδητοποίησα ότι η αυτολύπηση και η έξη των αρνητικών σκέψεων είναι πιο εύκολη από το αντίθετό της. Για να μην πάθω κι εγώ το ίδιο, όποτε έπιανα τον εαυτό μου να σκέφτεται κάτι αρνητικό, του άλλαζα ρότα. Δεν ήταν εύκολο καθώς οι αρνητικές σκέψεις είναι σαν τις μύγες και επιμένουν να τριγυρίζουν στο ίδιο σημείο για πολύ ώρα, αλλά πιστεύω πως το έχω επιτύχει σε μεγάλο βαθμό. Σε αυτό έχει συντελέσει και ένας αισιόδοξος σύντροφος!

4 σχόλια:

birbrilo είπε...

εχουμε 2 θλιβερες ομοιότητες... στο 4 και στο 5... αλλά the only way is up girl ;)

An-Lu είπε...

Tht's right! The only way is up!
I am fed up with down!

ellinida είπε...

1 Στον έξω κόσμο είναι τρομερά άνετη, εκπαιδευμένη γαρ. Με ύφος 40 καρδιναλίων ακόμα και αν δεν αισθάνομαι έτσι. Προσπάθησα πολύ να νικήσω την δειλία μου και πες πες τα κατάφερα. Δεν μ'αρέσει πάντως να μιλάω σε κοινό.

2 Ε ναι

3 Εξαρτήσεις ε; Νομίζω πως η πιό δυνατή είναι εκείνη της αυτογνωσίας.

4 Στα δώδεκα εγώ.

5 Τα δικά μου κρατάνε λίγο παραπάνω, συνήθως τριήμερο τώρα πιά. Εχω βρει ένα σωρό τρόπους να τα καταπολεμάω αλλά συνήθως αφήνομαι να χτυπήσω πάτο αλλιώς δεν μου περνάει.
Ο δικός μου είναι μουρτζούφλης γμτ, εγώ είμαι η μόνιμα αισιόδοξη.

An-Lu είπε...

Αχ φιλενάς!
Για το 1 σε ζηλεύω, αν και αυτό με το κοινό δεν ξέρω πως μου βγαίνει σε coolness!
3. Εξάρτηση η αυτογνωσία;;
4. Θυμάμαι...
5. Αυτό πάλι, εντελώς κουλό!